എൻറെ മഴ

എൻറെ മഴ
....................
               ഇനി എനിയ്ക്കെൻറെയാ മഴയിലേക്ക് തിരിച്ച് ചെല്ലണം...ഓട്ടപ്പുരയിൽ ഉറങ്ങാതെയിരുന്ന് ആ രാത്രി മഴകളെ വെറുതെ ശപിക്കണം...ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന്, മടക്കിവെച്ച കിടക്കപ്പായയുടെ സ്ഥാനത്ത് അമ്മ നിരത്തിവെച്ച പാത്രങ്ങളിൽ മഴത്തുള്ളികൾ ഇറ്റിറ്റ് വീഴണതുംനോക്കിയിരിക്കണം...വീടോളം വളർന്നിട്ടുംഇടിവാളിൻറെ വെള്ളിവെളിച്ചം കാണുമ്പോഴേക്കും കാത്പൊത്തി കണ്ണുകളിറുക്കി അടച്ചിരിക്കണ ഒരാളുണ്ട് വീട്ടിൽ.അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് സ്നേഹമുള്ളൊരു ചേച്ചിക്കുട്ടിയാകണം.തണുപ്പത്ത് നടപ്പുരയിൽ കൂനിക്കൂടിയിരിക്കണ അമ്മാമ്മയ്ക്കൊപ്പമിരുന്ന് കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ ചൊല്ലി ശീലിച്ച രാമനാമങ്ങളുരുവിടണം.
ഏറ്റവുമൊടുവിൽ,നട്ടപ്പാതിരായ്ക്ക് ഓടിൻറെ ചോർച്ചയടക്കാൻ ഓടിനടന്ന് വിയർത്തിരുന്ന അച്ഛൻറെ ഓർമ്മകളെ നോക്കി നിസംഗമായൊന്ന് ചോദിക്കണം...പെയ്തൊഴിയാത്തൊരു മഴക്കാലവും തന്നിട്ട് ഈ മഴയിൽ തനിച്ച് നനയാൻ പോയതെന്തിനെന്ന്..!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

കലാപ്പൂരം

Image
കലോത്സവം എന്നും ഒരു ലഹരിയായിരുന്നു. പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊക്കെയും സ്കൂളില്‍ നിന്നും മത്സരിക്കാൻ പോയിട്ടുണ്ട്. അധികവും ഓഫ് സ്റ്റേജ് ഇനങ്ങൾ ആയിരുന്നു. . ഇന്നത്തെ  പോലെ മക്കളെ നല്ലോരു ഗുരുവിന് കീഴില്‍ ചേർത്ത് കലയഭ്യസിപ്പിയ്ക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി ഒന്നും അന്നത്തെ പല രക്ഷിതാക്കൾക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അക്കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു ഞാനും എന്റെ പാരൻസും. അതോണ്ട് തന്നെ ഉപജില്ലാ കലോത്സവം വരെ ഒക്കെ എത്താനേ സാധിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അതിന്റെയെല്ലാം സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സ് ഇപ്പഴും ഒരു നിധി പോലെ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്നത്തെ ആ മത്സരാവേശം ഇന്നും മനസ്സിലുണ്ട്. മോളെ ഒരു ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ത്തു പഠിപ്പിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം പോലും ഉരുത്തിരിഞ്ഞത് അങ്ങനെയൊരു വല്ല്യ വേദിയിൽ അവളെ കാണാൻ കൊതിച്ചാണ്. പക്ഷേ അവളുടെ സ്കൂളില്‍ നിന്നുണ്ടായ ചില മോശം അനുഭവങ്ങളുടെ ഭാഗമായി പെട്ടെന്നൊരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ അവളെ സ്കൂൾ മാറ്റി ഒരു പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളിൽ ചേർത്തേണ്ടി വന്നു. ഇപ്പഴും ഒരു അഞ്ചാം ക്ലാസ് വരെ അവിടെ പഠിപ്പിച്ച് പിന്നെ നേരെ ഒരു ഗവണ്‍മെന്റ് സ്കൂളിൽ തന്നെ ചേര്‍ക്കണം എന്നാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.           ...
Read more

നാം നടന്ന കാലം

Image
വന്ന വഴികളിലെല്ലാം കണ്ട മനുഷ്യരെ ഓര്‍ത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്...വീണപ്പോ താങ്ങായവരെയും... കൈ തന്ന്‌ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചവരേയും... കളിയാക്കി കണ്ണ് നിറപ്പിച്ചവരേയും... പിന്നില്‍ നിന്ന് കുത്തിയവരെയും...എല്ലാം ഓര്‍ത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്...ഒന്നും മറക്കില്ല 😊
Read more

അമ്മയോർമ്മകൾ

Image
അമ്മ ഇല്ലായ്മയുടെ കഠിനകഠോരമായ ഏഴാം വർഷമാണ്. കൂടെ ആരൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും അമ്മയോളം അമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ... അമ്മ പോയതോടെയാണ് വീടും ഞങ്ങളും ശൂന്യമായി പോയത്. പിന്നീട് അങ്ങോട്ടൊന്നും പഴയ പോലായായിരുന്നില്ല..... ഏത്‌ വേനലിലും അമ്മയൊരു തണലായിരുന്നെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തുടങ്ങിയത്‌ അവിടം മുതല്‍ക്കായിരുന്നു.                   മക്കളെ ഒരുപാട്‌ പുന്നാരിച്ച് വളർത്തിയ ഒരമ്മയായിരുന്നില്ല. എല്ലാ കാര്യത്തിലും അത്യാവശ്യം കാർക്കശ്യം കാണിച്ചിരുന്ന അസാമാന്യ ധൈര്യമുള്ള... എന്തും മുന്നില്‍ നിന്ന് ചെയ്യാൻ കരുത്തുള്ള... ആര്‍ക്കും എന്തും ചെയ്യാന്‍ മനസ്സുള്ള ഒരാൾ... അതായിരുന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ  അമ്മ... ഒരുപാട്‌ പഠിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ലെങ്കിലും  വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വിലയറിയുന്ന ആളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെ എന്റെ പഠനത്തിലും എന്നിലും എന്നെക്കാൾ പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു അമ്മക്ക്.  പൈസയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്ത് തന്നെ വന്നാലും എന്റെ എഴുത്ത്, വായന, പഠനം ഇതിനോട്‌ ഒന്നും നോ പറയാതെ കൂടെ നിന്നിട്ടുണ്ട്.ആ പ്രതീക്ഷയ്ക്കൊത്ത് എവിടെയും എത്താനോ എന്തേലും നേടാനോ ഒന്നും എനി...
Read more